Prve trube u Dragačevu pojavile su se krajem XIX i početkom XX veka. Sa brojnih ratnih uporišta i borbi
za oslobođenje Srbije, hrabri i odvažni Dragačevci vratiše se kao pravi junaci. Poneki od njih,
svirajući u vojnim orkestrima, ponesoše sa sobom trubu za uspomenu i sećanje na vojničke dane. Diveći
se tom raskošnom zvuku trube „vojni“ trubači se počeše okupljati i svirati prva kola. Tako je u periodu
između dva svetska rata na ovom području postojalo čak petnaest orkestara. Za kratko vreme truba se u
Dragačevu odomaćila i postala sastavni deo naših života. Ovde se uz trubu rađa, živi i umire…
Grupa mladih, učenih entuzijasta došla je na ideju da u porti gučke Crkve Svetog Arhangela Gavrila
organizuje manifestaciju narodnog stvaralaštva u okviru koje su se nadmetali trubački orkestri
dragačevskog kraja. Pokrov Presvete Bogorodice, 14. oktobra, 1961. godine ostaviće neizbrisiv trag u
razvoju srpskog trubaštva. Kao prvi pobednik ostaće upamćen Desimir Perišić iz Goračića, dok je za
najbolji orkestar proglašen orkestar Dragana Jovanovića iz Dljina. Taj prvi sabor predstavlja početak
naše tradicije i neprocenjivog kulturnog blaga koje nam je ostavljeno da negujemo i dograđujemo.
Crkvena porta puna sveta željnog igre i veselja ubrzo postade pretesna da primi sve ljubitelje trube.
Od tada “Dragačevski sabor trubača” svake godine ugosti na stotine hiljada posetilaca i isto toliko
osmeha i lepih uspomena. Zahvaljujući ovom festivalu Guča je postala poznata u celom svetu kao
prestonica trube. Mnoga poznata imena proslavila je glavna pozornica na stadionu. Na njoj su se nizali
hitovi, pesme i čočeci koje publika i dan danas pamti.
Izvor: Sajt opštine Lučani
